DHTML

Dynamiczny HTML to umowna nazwa dla technik służących do dynamicznej zmiany treści, wyglądu lub zachowania dokumentu HTML (strony internetowej). Techniki te to wykorzystanie CSS-ów, JavaScriptu, ActionScriptu, AJAX, appletów ActiveX lub JAVA w celu zwiększenia atrakcyjności lub funkcjonalności serwisów internetowych. Dynamicznym HTML-em nie są technologie wykorzystywane do dynamicznego tworzenia stron WWW na serwerze (SSI, PHP, ASP, Perl i inne).

Dynamiczny HTML lub DHTML (ang. Dynamic HyperText Markup Language, dynamiczny hipertekstowy język znaczników)

www: Techniki służące do dynamicznej zmiany treści, wyglądu, zachowania dokumentu HTML w przeglądarce
www: Umożliwiające interakcję strony WWW z użytkownikiem i stosowanie efektów wizualnych
www: plik HTML – tekst nieformatowany – małe pliki łatwe do przesyłu w sieci

W skład DHTML wchodzą technologie takie jak (X)HTML, DOM, CSS, SVG (i inne aplikacje XML-a), rozszerzenia przeglądarek (np. w postaci filtrów) i JavaScript (lub inny język skryptowy działający po stronie przeglądarki stron WWW), który jest najistotniejszy, ponieważ dzięki niemu można „wprawić w ruch” pozostałe technologie.

Od roku 2005 popularność szybko zdobywa termin AJAX, który poszerzył możliwości używania DHTML o dane zaczerpnięte z serwera. Mimo różnych założeń, akcentowanych możliwych udoskonaleń serwisów WWW, dat upowszechnienia skrótów, oba rozwiązania opierają się praktycznie na tych samych, elementarnych technologiach.

Pierwszą przeglądarką obsługującą DHTML (czerwiec 1997) był Netscape Navigator w wersji 4. Jego implementacja DOM, oparta na niezależnych warstwach, była jednak ograniczona. Tworzenie skryptów nastręczało więc wiele trudności.

Drugą przeglądarką (październik 1997), która wprowadziła obsługę DHTML, był Internet Explorer. W przeciwieństwie do konkurenta, zawierał bardzo elastyczną implementację DOM, która pozwalała nawet na całkowite przebudowanie dokumentu. Obie implementacje nie były ze sobą zgodne.

W październiku 1998 W3C ogłosiło finalną wersję oficjalnego standardu DOM, zbliżonego funkcjonalnie do wersji Microsoftu, ale o innej składni. Możliwe stało się więc opracowanie programu, który obsługiwałby DHTML na podstawie oficjalnych standardów. Pierwszą przeglądarką, która częściowo wprowadziła ów model, był Internet Explorer 5 z marca 1999. (Zachowano jednak zgodność z implementacją DOM w poprzedniej wersji.)

Kompletna obsługa modelu DOM W3C pojawiła się dopiero w listopadzie 2000 wraz z premierą przeglądarki Netscape Navigator 6. Warte podkreślenia jest, że w aplikacji tej zrezygnowano ze wspierania modelu warstwowego z wcześniejszej wersji.

Wsparcie dla DHTML w Operze pojawiło się dopiero w wersji 7 ze stycznia 2003. Zaimplementowano dwie wersje: W3C i Microsoftu.

Poniżej znajduje się link do dokumentu dokładniej wyjaśniającego działanie wszystkich technologii składających się na DHTML.

Top